روز نو شتـــــــــــــــ

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

‎میخوام بنویسم از همه چیز.از کارهایی که انجام میدم ،هدفهام ،روز مرگیام ،کتاب هایی که میخونم، از عقایدم ، از فیلمها،از اتفاقای روزانم ،از هرچی که تو ذهنم میاد، حتی عکسهام .میخوام تمرین کنم و نترسم از بیان کردن .از قضاوتها و تفکراتی که ممکنه در موردم بشه.میخوام بنویسم از راهی که پیش رومه از امروزم ،که هم بدونم کجا میخوام برم و هم یه جایی ثبت بشه برای وقتهایی که ممکنه از یادم بره. همیشه با اسم ناشناس بودم.درسته یه چیزاییو نمیتونم بنویسم اما تصمیم گرفتم واقعی باشم.

‎خیلی چیزا تغییر میکنه .خیلی چیزا تو عمل باید نشون داده بشه اگه نشد گفتنشم هیچ فائده ای نداره و کاری که انجام ندادی رو جبران نمیکنه...
‎احساس میکنم نوشتنش اشتباست.نوشتن این که همه چی از کجا شروع شد.واسه همین تغییر دادم. تا شرمنده نشم.اگه دوباره نفهمم که کارم اشتباست.
.
‎ما مست از سخنانی هستیم که هنوز به فریاد در نیاورده‌ایم
‎مست از بوسه‌هایی هستیم که هنوز نگرفته‌ایم
‎از روزهایی که هنوز نیامده‌اند
‎از آزادی که در طلبش بودیم
‎از آزادی که ذره‌ذره به دست می‌آوریم

‎پرچم را بالابگیر تا بر صورت بادها سیلی‌بزند
‎حتی لاک‌پشت‌ها هم هنگامی که بدانند به کجا می‌روند زودتر از خرگوش‌ها به مقصد می‌رسند"

‎یانیس ریتسوس

آخرین مطالب

360 : گل من


خب من همچنان بیدار :)
رفتم دم ظرفشویی بطری آب کوچیک آب کنم بزارم فریزر برای باشگاه که نه یخ زده باشه زیادو نه زود گرم بشه. گلدونمو دیدم دوباره گلاش خشک شده افتاده و غنچه جدید زده.
به نظرتون گیاه های گل دار وقتی گلشون خشک میشه درد میکشن؟! یا وقتی که میخوان غنچه بدن و اون غنچه تبدیل به گل بشه؟ به نظرمن درد میکشن . بدتر از اون این چیزی نیست که یک باره و دوباره باشه . یه روند همیشگیه شاید حتی به مرور که پیش بره و بزرگتر بشن تعداد گلهاشون زیاد تر بشه و خب میزان دردشونم بیشتر. بعضی آدمام اینجورین مدام خشک میشن .گلشونو از دست میدن و بعد دوباره و دوباره و دوباره غنچه ی جدید میزنن. تمومی نداره. یه وقتایی روزاشون خیلی آفتابیو گرمه! یه وقتایی گرفتار توفان زمسونی میشن! خب گیاهای گل دار وقتی گلشونو از دست بدن حتی شبیه گیاهای معمولی نیستن انگار اون قشنگی که ازشون توقع میره رو ندارن انگار فقط خنثی میشن شاید درد نکشن و گلهاشون خشک نشه اما دیگه غنچه ای هم شکوفه نمیکنه. دیگه چیزی ندارن که متمایز بشن. انگار همه چیشونو از دست میدن. میدونی به نظرم درد کشیدنو ترجیه میدن. گل دار شدنشونو تا این که گل ندنو خنثی باشن. چون اگه گل ندن مثل گیاهای معمولی نمیشن هیچوقت خیلی پایین تر قرار میگیرن. انگار تمام استعدادشونو از دست میدن تمام ذوقشونو نمیدونم چه کلمه ای میشه گفت. آدماییم هستن که احتمالا تو همین وضعیت مشابه قرار میگیرن دیگه خودتون ببینین چجورین.

 
  • مائده

نظرات  (۲)

  • دچـــــ ـــــار
  • خیلی خوشم میاد از آدمایی که توی برمامه شون همیشه یه جایی برای ورزش هست :)

    پاسخ:
    به رو خودتون نیارین دو دفعست ورزشکاری شدم همش :)))))
  • حضرت کازیمو
  • عه دو دقیقه بعد از اینکه من خوابیدم پست گذاشتی :)
    پاسخ:
    :)))))