روز نو شتـــــــــــــــ

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

‎میخوام بنویسم از همه چیز.از کارهایی که انجام میدم ،هدفهام ،روز مرگیام ،کتاب هایی که میخونم، از عقایدم ، از فیلمها،از اتفاقای روزانم ،از هرچی که تو ذهنم میاد، حتی عکسهام .میخوام تمرین کنم و نترسم از بیان کردن .از قضاوتها و تفکراتی که ممکنه در موردم بشه.میخوام بنویسم از راهی که پیش رومه از امروزم ،که هم بدونم کجا میخوام برم و هم یه جایی ثبت بشه برای وقتهایی که ممکنه از یادم بره. همیشه با اسم ناشناس بودم.درسته یه چیزاییو نمیتونم بنویسم اما تصمیم گرفتم واقعی باشم.

‎خیلی چیزا تغییر میکنه .خیلی چیزا تو عمل باید نشون داده بشه اگه نشد گفتنشم هیچ فائده ای نداره و کاری که انجام ندادی رو جبران نمیکنه...
‎احساس میکنم نوشتنش اشتباست.نوشتن این که همه چی از کجا شروع شد.واسه همین تغییر دادم. تا شرمنده نشم.اگه دوباره نفهمم که کارم اشتباست.
.
‎ما مست از سخنانی هستیم که هنوز به فریاد در نیاورده‌ایم
‎مست از بوسه‌هایی هستیم که هنوز نگرفته‌ایم
‎از روزهایی که هنوز نیامده‌اند
‎از آزادی که در طلبش بودیم
‎از آزادی که ذره‌ذره به دست می‌آوریم

‎پرچم را بالابگیر تا بر صورت بادها سیلی‌بزند
‎حتی لاک‌پشت‌ها هم هنگامی که بدانند به کجا می‌روند زودتر از خرگوش‌ها به مقصد می‌رسند"

‎یانیس ریتسوس

1681 : دفتر هفتم

این هم تموم شد امروز دو سه ساعت زودتر اومدما. این کتاب از بقیه طولانی تر بود دیگه چشمم داشت دو دو میزد. یه یکی دو ساعت زبان میخونم و نها میخورم بعد کتاب هشتم رو شروع میکنم. دیگه با اینجا قشنگ خو گرفتم راحتم اصلا زیاد متوجه محیط نمیشم . 


اعترافات ، ژان ژاک روسو ، ترجمهٔ مهستی بحرینی ، نشر نیلوفر (قطع جیبی)


موضوع اعترافاتم این است که باطن خود را در همهٔ موقعیت های زندگی ام دقیقا به شما بشناسانم. آنچه وعده داده ام سرگذشت دل و جانم است. 


میدانست که خطاهای نا خواسته را با مهربانی و ملایمتی افراط آمیز تحمل میکنم اما در برابر اهانت های عمدی مغرور و نا بردبارم. 


تصمیم گرفتم که دیگر به هیچکس وابسته نباشم و با بهره گیری از استعداد هایم که سرانجام رفته رفته به میزان آن پی میبردم و تا آن زمان با فروتنی زیاده از حدی بدان اندیشیده بودم استقلال خود را حفظ کنم.


در کنار کسانی که دوستشان میداریم ، احساسمان روح و قلبمان را میپروراند ، و چندان نیازی به این که اندیشه ها را در جایی دیگر جستجو کنیم ، نداریم.