روز نو شتـــــــــــــــ

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

‎میخوام بنویسم از همه چیز.از کارهایی که انجام میدم ،هدفهام ،روز مرگیام ،کتاب هایی که میخونم، از عقایدم ، از فیلمها،از اتفاقای روزانم ،از هرچی که تو ذهنم میاد، حتی عکسهام .میخوام تمرین کنم و نترسم از بیان کردن .از قضاوتها و تفکراتی که ممکنه در موردم بشه.میخوام بنویسم از راهی که پیش رومه از امروزم ،که هم بدونم کجا میخوام برم و هم یه جایی ثبت بشه برای وقتهایی که ممکنه از یادم بره. همیشه با اسم ناشناس بودم.درسته یه چیزاییو نمیتونم بنویسم اما تصمیم گرفتم واقعی باشم.

‎خیلی چیزا تغییر میکنه .خیلی چیزا تو عمل باید نشون داده بشه اگه نشد گفتنشم هیچ فائده ای نداره و کاری که انجام ندادی رو جبران نمیکنه...
‎احساس میکنم نوشتنش اشتباست.نوشتن این که همه چی از کجا شروع شد.واسه همین تغییر دادم. تا شرمنده نشم.اگه دوباره نفهمم که کارم اشتباست.
.
‎ما مست از سخنانی هستیم که هنوز به فریاد در نیاورده‌ایم
‎مست از بوسه‌هایی هستیم که هنوز نگرفته‌ایم
‎از روزهایی که هنوز نیامده‌اند
‎از آزادی که در طلبش بودیم
‎از آزادی که ذره‌ذره به دست می‌آوریم

‎پرچم را بالابگیر تا بر صورت بادها سیلی‌بزند
‎حتی لاک‌پشت‌ها هم هنگامی که بدانند به کجا می‌روند زودتر از خرگوش‌ها به مقصد می‌رسند"

‎یانیس ریتسوس

1663 : اتمام کتاب : قدرت اسطوره

هورااااا تونستم تمومش کنم. اینقد خوشحالم که چرخم چرخیده و راه افتادمممم که نگووو. حد نداره. در مورد کتاب باید بگم همینطور که حالم بهتر میشد بهتر میفهمیدمش خب به نظرم خیلی بهتر میومد دیگه کسل کننده نبود. جاهایی درمورد خداها حرف میزد در مورد دین خیلی سوالا رو گرفتم چیزایی که برام حل نشده مونده بود. فکر کردم اگه همون پارسال تمومش کرده بودم چقدر جلو بودم اما بعد دیدم زمانش همین حالاست.  در مورد زیبایی شناسی حرف جویس خیلی برام جالب و فوق العاده اومد. دیگه این که همین. امروز زبانم خوندم. خوابم نمیاد احتمالا دوتا عکاس ببینم. و بعد فکر کنم خب حالا چی بخونم. چقدر حس خوبی دارم. 



کتاب قدرت اسطوره  ، جوزف کمبل ،  عباس مخبر ، نشر مرکز

+هدف زندگی در دوران های گذشته زیستن با آگاهی همیشگی از اصل معنویت بود.

+به موجب داستانی که دربارهٔ هبوط در باغ داریم ، طبیعت فاسد است. و این اسطوره همهٔ جهان را برای ما فاسد میکند. چون طبیعت فاسد تلقی میشود ، هر عمل خود انگیخته ای گناه است و نباید تسلیم آن شد . بر حسب این که اسطوره ی شما طبیعت را هبوط کرده نشان بدهد یا به عکس آن را تجلی الوهیت بداند ، روح را مکاشقه الوهیت که در طبیعت مندرج است ، تمدن و شیوهٔ زیستی کاملا متفاوت خواهیدداشت. 

+هنرمند کسی است که اسطوره را باب روز میکند ، اما چنین هنرمندی باید اسطوره شناسی و علوم انسانی را درک کند ، و صرفا یک جامعه شناس نباشد که برنامه ای برای شما بریزد. 

+در یک اتاق بنشینید و بخوانید ـ بخوانید بخوانید. و کتاب‌های درستی را بخوانید که افراد درست نوشته اند. ذهنتان وارد آن سطح میشود، و همواره و جدی و دلپسند و ملایم خواهید داشت. که به آرامی میسوزد و گرما میبخشد این درک از زندگی میتواند درکی دایمی در سراسر زندگی شما باشد . هنگامی که با نویسنده ای برخورد میکنید که واقعا شمارا مجذوب میکند، هرچه او نوشته است بخوانید ، نگویید اوه میخواهم بدانم فلان و بیسار چه کرده اند ـ و اصلا نگران فهرست کتابهای پرفروش نباشید. فقط آنچه را که این یک نویسنده به شما میدهد بخوانید. سپس میتوانید هرآنچه را که او خوانده است بخوانید . و دریچهٔ جهان در انطباق با دیدگاهی معین به روی شما گشوده میشود . اما هنگامی که از یک نویسنده به نویسنده ای دیگر میروید باید بتوانید داریخی را به ما بگویید که هریک از انها فلان شعر و بهمان شعر را تصنیف کرده اند اما به شما چیزی نگفته اند. 


اسطوره شناسی عکاسی هم رو به سوی بیرون داره هم درون

+باید این حس را قاپید که فکر میکنیم سعادتمون کجاست


+چیزی که در همهٔ اسطوره ها باید به آن بپردازند ، تحول نوعی از آگاهی به نوعی دیگر است. شما به شیوه ای فکر میکرده‌اید. اکنون به شیوهای دیگر فکر کنید.

+شما جهانی را که در آن هستید. ترک میکنید و به اعماق زمین یا آسمان یا فاصله ای دور میروید. در آنجا به چیزی میرسید که در دنیای قبلی در آگاهی تان گم شده بود. سپس این مسئله پیش می آید که آن راز را باخود نگاه دارید و بگذارید جهان در خواب بماند، یا با ان بازگردید، و سعی کنید د جریان بازگشت دوباره به دنیای اجتماعی ان را حفظ کنید. انجام این کار چندان آسان نیست.


+هنگامی که ماجرای جدیدی را تجربه میکنید یا زمینه ی تازه ای را میگشایید، خواه چیزی شبیه به نوعی نو آوری فن شناختی باشد ، یا صرفا شیوه ای از زیستن که اجتماع به خاطر آن کمکی به شما نمیکند ، همواره خطر شور و هیجان بیش از حد ، و فراموش کردن بعضی جزئیات مکانیکی وجود دارد. سپس سقوط میکنید. «مسیر خطرناکی است.» هنگامی که مسیر میل و شثر و عاطفهٔ خود را دنبال میکنید ، بر ذهن خود مسلط باشید ، و نگذارید اجبارا شمارا به سمت فاجعه براند


+نوعی قهرمان درجه دوم وجود دارد که سنت را زنده می کند. این قهرمان ، سنت را تفسیر میکند ، و آن را از یک مجموعه کلیشه های کهنه به تجربه ای زنده و امروزی تبدیل میکند این کار باید با همه سنت ها انجام گیرد. 


+آنچه نمایش را اداره میکند چیزی است که از اعماق فرا میرسد. دوره ای که شخص شروع به درک این مطلب میکند که اداره کننده ی نمایش نیست ، دوران بلوغ است؛ هنگامی که نظام کاملا تازه ای از نیازمندی ها ، حضور خود را از طریق جسم اعلام میکند . شخص بالغ هیچ تصوری از نحوه ی برخورد با این پدیده و چاره ای جز شگفت زده شدن از آنچه اورا به پیش میراند ندارد ـ و در مورد زنان حتی از این هم راز امیزتر است. 


+سپس اتفاقاتی روی می دهند که انجام بعضی کارها را که شخص ناگریز از انجام آنها است به عملی زننده ، دشوار یا ترسناک یا گناه آلود تبدیل میکند و این مقارن با زمانی است که با دشوارترین مشکلات روانشناختی خود روبرو میشویم.



+نیرو از درون به حرکت در می آید. اما نیروی امپراتوری بر قصد غلبه و فرمانروایی کردن است. جنگ ستارگان یک بازی اخلاقی ساده نیست، بلکه به قدرت های زندگی میپردازد بدان گونه که تحقق یافته اند، یا شکست خورده اند و از طریق عمل انسان سرکوب شده اند.

+چنانچه شخصی بر اجرای برنامهٔ معینی اصرار داشته باشد ، و به خواست های دل خود گوش ندهد، به استقبال خطر ابتلا به نوعی شیزوفرنی خواهد رفت . چنین شخصی خود را دور از مرکز نگاه داشته است او خود را در خط برنامه ای برای سراسر زندگی قرار داده ، و این چیزی نیست که جسم به آن علاقه ای داشته باشد. جهان پر از کسانی است که گوش دادن با خود را موقوف کرده اند، یا فقط به همسایگان خود گوش داده اند تا دریابند چکار باید بکنند، چگونه باید رفتار کنند.، و ارزش هایی که باید برای آن زندگی کنند کدام اند.


+اسطوره ها الهام بخش تحقق امکان کمال ، تجلی کامل قدرت ، و به ارمغان اورندهٔ نور خورشید به جهان اند. کشتن هیولاها در واقع کشتن چیزهای تاریک است. اسطوره ها جایی در اعماق درون ، شمارا اسیر خود می سازند. در سنین کودکی به سرعت و در مسیری یک طرفه مجذوبش می شوید ، همان کاری که من در کودکی با خواندن داستان های سرخ پوستان انجام دادم . در مراحل بعدی اسطوره ها بیشتر و بیشتر و باز هم بیشتر با شما سخن میگویند . به گمان من هرکس که زمانی به طور جدی به انگاره های دینی یا اسطوره ای پرداخته باشد به شما خواهد گفت که ما در سنین کودکی این مطالب را دز سطح معینی یاد میگیریم. اما بعد ها سطوح معینی از آموزش آشکار میشوند . اسطوره ها با مکاشفه های بی پایان همراه اند.

چیزی که من با هری پاتر تجربه کردم مطمئنم بخونمش هرگز اون طعم رو نداره. یا جودی ابوت یا انه شرلی

+فرمول کلی من برای دانشجویان این است که سعادت خودرا دنبال کنید. ببینید کجا است و از دنبال کردن آن هراس نداشته باشید.


+یونگ، بیماری (مونث) داشت که حس میکرد در جهان تنها است و روی صخره هایی نشسته است. هنگامی که تصویری از احساس خودرا کشید در ساحل دریایی ملال انگیز از کمر به پایین در میان صخره ها اسیر بود. باد می‌وزید و موهای او پریشان میشد، و همهٔ طلاها ، یا لذت های زندگی ، دور از او در دل صخره ها قرار داشت.اما تصویری که پس از آن کشید ، مطلبی دنبال میکرد که یونگ به او گفته بود. پرتویی از نور بر صخره میتابید و یک قرص زرین بالا می امد. دیگر هیچ طلایی در دل صخره ها نبود، بلکه قطعه هایی زرین بر سطح دیده میشد . در جریان جلساتی که پس از این واقعه تشکیل شد ، رمز قطعه های طلا گشوده شد. آنها دوستان او بودند. او تنها نبود. او خود را در اتاق و زندگی کوچک خود حبس کرده بود ، اما دوستانی داشت. درک این مطالب هنگامی میسر شد کا او اژدهای درون خود را به قتل رساند. 

+کار معلم این است که به شما کمک کند نخ اریاندهٔ خود را پیدا کنید. 

+این راهی است که خود شما باید طی کنید ، نه او. به عنوان مثال ، بودا نمیتواند دقیقا به شما بگوید چگونه از ترس های خود رهایی پیدا کنید . آموزگاران مختلف ، تمرین هایی  را توصیف میکنند ، اما کاری که شما باید انجام دهید را انجام نمیدهند. 

+زندگی است که ادم را می‌سازد.


+خود را با کدام جامعه و کدام گروه اجتماعی یکی میدانید؟ میخواهید خود را با تمام مردمی که روی زمین زندگی میکنند یگانه کنید یا با گروه داخلی خاص خودتان؟؟


+هنگامی که به فضا میروید ، آنچه با خود حمل میکنید جسمتان است، چنانچه جسم تان تحول پیدا نکرده باشد ، فضا نمیتواند آن را متحول کند، اما اندیشیدن دربارهٔ فضا شاید به شما کمک کند که چیزی را بفهمید.


باید تصویر تصور شده رو کنار گذاشت چون مانع نهایی و سر غایی تبدیل میشه چنین تصویری


+این زمینه ی غایی کل هستی را به دو مفهوم میتوان تجربه کرد: یکی با شکل دیگری بدون شکل و در فراسوی آن. هنگامی که خدای خود را در غالب صورتی تصور میکنید،ذهن تصور کنندهٔ شما و خداوند وجود دارند. یک ذهن و یک عین وجود دارند. اما هدف عرفانی غایی ، یگانه شدن با خدای خویش است. با انجام این وحدت ، دوگانگی تعالی پیدا میکند و صورت ها از بین میروند . دیگر نه خدایی وجود دارد و نه شمایی . ذهن شما با پشت سر گذاشتن همه ی مقاهیم ، در یگانگی زمینه ی هستی تان محو میشود ، زیرا آن چیزی که به تصور استعاری خداوند شما بازمیگردد ، رمز غایی هستی خود شما است، که رمز هستی جهان نیز هست. ماجرا از این قرار است. 


+شما خدا هستید ، اما نه در نفس خویش ، بلکه در ژرف ترین هستی تان ، جایی که با امر متعال غیر دوگانه‌ یگانه شده اید.



+هنگامی که زندگی به دنیا می آید ، نه ترسی دارد و نه میلی ، فقط شدن است . سپس وارد عرصه ی بودن میشود، و شروع به ترس و میل میکند. هنگامی که بتوانید از ترس و میل رهایی یابید ، و به جایی بازگردید که در حال شدن اید، درست وسط خال زده اید.


+این منشا هنگامی که چیزی را وارد عرصه ی هستی میکند ، دیگر کاری ندارد که چه اتفاقی برای آن می‌افتد . آنچه اهمیت دارد دادن و به هستی در آوردن است، و این مفهوم شدن زندگی در شما است. این همان مطلبی است که همه ی اسطوره ها میخواهند به شما بگویند. 


+تجارب اوج به لحظات واقعی زندگی شما ، یعنی هنگامی که رابطه ی خود را با آهنگ هستی تجربه میکنید مربوط میشود. 


+تجلی جویس چیز دیگری است. فرمول جویس در مورد تجربهٔ زیبایی شناسی آن است که این تجربه شمارا به سمت تملک شی مورد نظر هدایت نمیکند. او آن دسته از آثار هنری را که باعث میشوند شخص به تملک شی نشان داده شده گرایش پیدا کند،وقیح نگاری می نامد. تجربهٔ زیبایی شناسی همچنین نباید گرایش به نقد و نفی شی را پدید اورد ـ او چنین اثری را پند آموز ، یا نقد اجتماعی در هنر می‌نامد. تجربهٔ زیبایی صرفا مشاهده کردن شی است. جویس میگوید قابی در اطراف آن میگذارید و نخست آن را یک چیز واحد میبینید و سپس بر اثر دیدن آن به مثابهٔ یک شی واحد است که بر رابطهٔ بخش های آن با هم هر یک از بخش‌ها با کل ، و کل با هر یک از بخش ها وقوف پیدا میکنید. این عامل اساسی زیبایی شناسی است ـ وزن ، وزن هماهنگ رابطه ها . هنگامی که یک هنرمندوزن مناسبیرا به دام می‌اندازد ، نوعی پرتو افشانی را تجربه میکنید . در کمند زیبایی شناسی اسیر میشوید و این تجلی است. و این همان چیزی است که در اصطلاحات مذهبی میتوان آن را معادل با بروز و ظهور اصل مسیحایی بصیرت دهنده شمرد.


+تجربهٔ زیبایی شناسی به فراسوی پند و اندرز میرود. 

+شوپنهاور در رسالهٔ مهم اش به نام دربارهٔ مقصودی آشکار در سرنوشت فرد به این نکته اشاره میکند که وقتی به سنین بالا میرسید و به عمر خود نگاه میکنید ، می تواند این طور به نظر آید که زندگی تان طرح و نقشهٔ منسجمی داشته که گویی یک رمان نویس آن را تدوین کرده است. رویداد هایی که هنگام وقوعشان تصادفی و کم اهمیت به نظر می رسیدند ، در ترکیب بندی یک طرح منسجم به عواملی گریز ناپذیر تبدیل میشوند. آیا ما این طرح را تنظیم کرده ایم ؟ شوپنهاور میگوید، درست همانطور که کسانی که ظاهرا کاملا تصادفی با آنها برخورد کرده اید به عواملی مهم در شکل گیری زندگی شما تبدیل شده اند ، شما نیز نادانسته به عاملی تبدیل شده اید که به زندگی دیگران معنا داده است.همه چیز مانند یک سنفونی بزرگ در هم تنیده شده و هر چیزی ناخودآگاهانه به چیز دیگری شکر می‌بخشد.