روز نو شتـــــــــــــــ

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

‎میخوام بنویسم از همه چیز.از کارهایی که انجام میدم ،هدفهام ،روز مرگیام ،کتاب هایی که میخونم، از عقایدم ، از فیلمها،از اتفاقای روزانم ،از هرچی که تو ذهنم میاد، حتی عکسهام .میخوام تمرین کنم و نترسم از بیان کردن .از قضاوتها و تفکراتی که ممکنه در موردم بشه.میخوام بنویسم از راهی که پیش رومه از امروزم ،که هم بدونم کجا میخوام برم و هم یه جایی ثبت بشه برای وقتهایی که ممکنه از یادم بره. همیشه با اسم ناشناس بودم.درسته یه چیزاییو نمیتونم بنویسم اما تصمیم گرفتم واقعی باشم.

‎خیلی چیزا تغییر میکنه .خیلی چیزا تو عمل باید نشون داده بشه اگه نشد گفتنشم هیچ فائده ای نداره و کاری که انجام ندادی رو جبران نمیکنه...
‎احساس میکنم نوشتنش اشتباست.نوشتن این که همه چی از کجا شروع شد.واسه همین تغییر دادم. تا شرمنده نشم.اگه دوباره نفهمم که کارم اشتباست.
.
‎ما مست از سخنانی هستیم که هنوز به فریاد در نیاورده‌ایم
‎مست از بوسه‌هایی هستیم که هنوز نگرفته‌ایم
‎از روزهایی که هنوز نیامده‌اند
‎از آزادی که در طلبش بودیم
‎از آزادی که ذره‌ذره به دست می‌آوریم

‎پرچم را بالابگیر تا بر صورت بادها سیلی‌بزند
‎حتی لاک‌پشت‌ها هم هنگامی که بدانند به کجا می‌روند زودتر از خرگوش‌ها به مقصد می‌رسند"

‎یانیس ریتسوس

1417 : فتوگرام

خب داشتم کتاب کلمات عکاسی (نوشتهٔ ژیل مورا، ترجمهٔ حسن خوبدل و کریم متقی، نشر حرفه نویسنده) رو ادامه شو میخوندم. حقیقت اینه که این سادیسم سرچ کردن عکسایی که حداقل کنجکاپم میکنه هست هنوز و با چشم مشم حالیم تمیشه. توی بخش عکاسی انتزاعی زده بود که فتوگرام های من ری و موهوی نادی بعد‌من اینارو دیدم خیلی راستش ارتباط برقرار نکردم شاید یه چند تا یکی دوتای من ری بعد یاد فتو گرام های تالبوت افتادم. رفتم دنبالش. فکر نکنم هیچ فتو گرامی فتو گرام تالبوت بشه اصلا نمیدونم چجوری بگم ولی با این ک زمانش برای اوایل اختراع عکاسی هست و تکنیکم یکی هست یعنی یه وسیله ای شئی رو میزاری روی کاغذ حساس ونور میدی بخش هایی که نور نمیخورن و شی مانع شده سفید میمونن. ولی چقدر فرق میکنه. من به تالبوت ارادت دارم خب شدید. قشنگ میشه گفت توی شاخه هنری جای میگیره کاراش. ادم میتونه انگار وقتی میبینه و مواجه میشه با کاراش اون به عنوان عکس ببینه یعنی فقط اینجوری نیست که یه چیزی گذاشته باشه و نور خورده باشه. بعضیاشو که حس میکنم نور رو انگار مستقیم نداده مخصوصا انگار با زاویه نور داده.خیلی واقعی هست. نمیدونم ولی من با کارای من ری البته فتوگرام هاش و موهوی نادی ارتباط برقرار نکردم. در مقایسه با تالبوت. 


قرار بود فیلم ببینم که نتم یه وقفه ای افتاده بود دان نمیشد الانم دانلود شده مها با لپ تاپ کار داره :( فعلا موتورم برای کتاب گرم شده. 


اغا دیدین چی شد یادمه قبل نوشته بودم که صدای اون موزیک روی کار نشست وقتی فیلمشو دیدم حواسمو پرت میکرد. این توی فیلم اینجوری بودا نه نوی واقعیت زمانی که اونجا بود. اونجا بودم اولش فقط غرق شدم گریم داشت میومد بعدش عکس‌ بود. فقط عکس یعنی همونجور که اخیرا گفتم خیلی انگار با هم بودن اما فیلمو که میبینم انگار موزیک حواس ادمو پرت میکنه. خب طبیعی این فقط فیلم. 


خب جا داره بگم که ویلیام هنری فاکس تالبوت دانشمند بریتانیایی جزو مخترعین عکاسی بوده که شیوه‌ی نگاتیو و پوزیتیو و ثبت تصاویر روی کاغذ حساس به نور رو اختراع میکنه و البته یه عکاس آماتور بوده. ولی وقتی ادم عکساشو میبینه قشنگ متوجه علاقه اش میشه. 


 

ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام


ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام



ویلیام هنری فاکس تالبوت ، فتوگرام