روز نو شتـــــــــــــــ

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

دور از همه چیز، یه پناهگاه امن ...

‎میخوام بنویسم از همه چیز.از کارهایی که انجام میدم ،هدفهام ،روز مرگیام ،کتاب هایی که میخونم، از عقایدم ، از فیلمها،از اتفاقای روزانم ،از هرچی که تو ذهنم میاد، حتی عکسهام .میخوام تمرین کنم و نترسم از بیان کردن .از قضاوتها و تفکراتی که ممکنه در موردم بشه.میخوام بنویسم از راهی که پیش رومه از امروزم ،که هم بدونم کجا میخوام برم و هم یه جایی ثبت بشه برای وقتهایی که ممکنه از یادم بره. همیشه با اسم ناشناس بودم.درسته یه چیزاییو نمیتونم بنویسم اما تصمیم گرفتم واقعی باشم.

‎خیلی چیزا تغییر میکنه .خیلی چیزا تو عمل باید نشون داده بشه اگه نشد گفتنشم هیچ فائده ای نداره و کاری که انجام ندادی رو جبران نمیکنه...
‎احساس میکنم نوشتنش اشتباست.نوشتن این که همه چی از کجا شروع شد.واسه همین تغییر دادم. تا شرمنده نشم.اگه دوباره نفهمم که کارم اشتباست.
.
‎ما مست از سخنانی هستیم که هنوز به فریاد در نیاورده‌ایم
‎مست از بوسه‌هایی هستیم که هنوز نگرفته‌ایم
‎از روزهایی که هنوز نیامده‌اند
‎از آزادی که در طلبش بودیم
‎از آزادی که ذره‌ذره به دست می‌آوریم

‎پرچم را بالابگیر تا بر صورت بادها سیلی‌بزند
‎حتی لاک‌پشت‌ها هم هنگامی که بدانند به کجا می‌روند زودتر از خرگوش‌ها به مقصد می‌رسند"

‎یانیس ریتسوس

۲۹ مطلب با موضوع «عکاسی رفتن‌هام» ثبت شده است

1648 : عکاسی پروژه جدید

اغا اینو یادم رفت بگم دیروز بود صبح رفتیم بیرون. یعنی مامان بابام میخواستن برن سر خاک گذشتگان گرامی منم گفتم میام یعنی مهام اومد فقط به خاطر مسیر سرنشین بودن اتوبانو این داستانها. بعد دوربینمم بردم چون قبلش فرصتی پیش اومده بود به یسری چیزا فکر کنم همینجوری میخواستم ببینم میتونم ایا یا نه اصلا اصلا زیاد عکس نگرفتم ولی چند تاش خیلی خوب بود از نظر خودم و اندازه خودم حالا چرا به چشم اومد و خوشم اومد چون که من اصلا عکاسی شهری زیاد نکردم. به دلایلی که الان فکر میکنم وقتش دیگه کنارشون بزارم و ردشون کنم و انجامش بدم هرچند اثرش هست به هر حال فکر نکنم معلوم نشه نمیدونم راستش بقیه باید بگن. نه که هیچوقت انجام نداده باشما چرا بوده ولی اونجوری که اون عکاسیام بوده نبوده. منظورم توی روزه چون عیدم یجورایی عکاسی شهری میشه و شاید چیزی جایی که شلوغ باشه شایدم دارم چرت میگم. به هر حال با این که کمه اما دلم گرم شد. کاش میشد بزارم و نشون زدم اما نه میتونم و نه نیتشو دارم. فکر میکنم بهتره ابدا دیده نشه اینجا فضای مجازی نه که قرار باشه جای دیگه دیده بشه شایدم نظرم عوض بشه اما خب ادم نمیدونه چی بشه فکر میکنم الان این درست. هنوز اصلا حتی شکلم نگرفته مجموعه هم نیست مثل دفعات اولیه که عکاسی میکردیم و بعد انتخاب میشد روش کا میکردیم. خودمم نمیدونم چی میشه و چقدر سخت به نظر میاد ام. من دوست دارم. این سختی هیجان گنگ بودن ماجراجویی فکر کردن و...

1630 : دیدن عکسام

خونه موندم. اتاق همون دلبری که باید باشه. خودممو خودم و این چه لذتی داره با یه ذره تلخی البته. دارم عکسامو میبینم یه بازبینی فعلا تا مدتی بعد دوباره بتونم تشخیص بدم و پاک کنم خب اینجوری حذف کردن من. طول میکشه. دلم میخواد عکاسی برم عکاسی کنم. فعلا نمیدونم کدوم پروژه. ولی خب باید عکسایی که دارمو بریزم بیرون و ببینم فقط چاپ شده ها هست فقط میدونم باید عکاسی کنم فقط میدونم میتونیم هکاسی کنم یا خداقل فکر میکنم شایدم دلم میخواد نمیدونم  نمیدونم چجوری باید بگم دارم دیوونه میشم. دقیقا دارم دیوونه میشم. توی خوندن کتاب کندم. سعی میکنم اگه تو اون ضعف دارم الان روی چیزای دیگه که مهمن تمرکز کنم که زمانو الکی از دست ندم. تاچه پیش آید. بعضیاش واقع به چشم میان و به نظر خودم فوق العاده ان کاش میتونستم نشونتون بدم اما حیف. درسته که از دستم در میره عکس میگیرم میذارم اما دیگه قصد ندارم این کارو کنم یعنی تا جایی که به خفگی نرسم از حرف. هووف


البته ایرادم خیلی به نظرم میاد. اما الان  زیاد فکر نمیکنم بهشون 



1601 : Mon Amour...

Richard Anthony

 

 

1566 : کتاب جدید : زن سی ساله

نوشتهٔ اونوره دو بالزاک ، ترجمهٔ ادوارد ژوزف ، نشر علمی فرهنگی


خب منتسلیم شدمو همینو دست گرفتم چون ادم وقتی چیزی رو بیخیال میشه انگار بدتر رو مخش بیا یعنی این که بگی کتابیو نخونم. جدا از اون رو مود بقیه کتابها هم نبودم و حالا که تو فاز بالزاکم بزار تموم بشه.


چیز زیادی نمیدونم ازش یادم تو پرومته نوشته بود یه در بالزاکمینویستش اماخیلی ضعیف در میاد بعدا تجدید میکنه کاملش میکنه. همین بعد بخونم مینویسم درست توی خاطرم نیست . میخونم ببینم چجوریه.

1551 : عکاسی : بار دهم، یازدهم و دوازدهم

در نهایت خباثت همه عکسایی که شادو شنگول به نظر میرسیدنو پاک کردم:/ البته این دفعه سری دوازدهم یازدهم و دهم فکر کنم دیدم هرچند هفتم و هشتم و نهم رو مطمئنی نیستم دیده بودم یا نه فکر کنم دیدا بودم یعنی اینجا ننوشتم نمیدونم. به هر حا. بدم نشد چون وقتی برگشتم از اول اصلا عکسای اولیه خیلیاش به نظرم بد اوند درسته اولش کلا چون خیلی وقت بود عکسامو جدا نکرده بودم دستم به پاک کردن نمیرفت و خیلی هاشو پاک نکرده بودم اما خب ادم انگار متپجه میشه. یه تفاوت اساسی کرده. نمیگم عالی بودم. نمیدونم. واقعا نمیدونم اما ز قبلم فکر میکنم بهتر شده بودم ولی الان موندم که شاید عکسای اخرم کلا تو مجموعه ام نره نکنه خیلی متفاوت باشه هیلی که نه اما خب. باید با فاصله باز ببینم هنوز خیلی مونده ت درست انتخابشون کنم و تموم بشه. لپ تاپ یهو هنگ کرد ترسیدم دیکه خاموش کردم یعنی انتخابیامو ریختم توی فلش. اگه جرئت کنم باز پاش میشینم اگه نه که نمیدونم :(((( تا چه پیش آید. 

دیگه این که همین. 


قرار نبود برم کتاب خونه اما تا دوبار دیگه میتونم:دی مهام خوب کار میکنه شاید بهتره برم. فردا دوباره بر میگردیم به اصالت خودمان. بابا گوریو منتظرمِ.


دلم میخواد زود بخوابم فرد باید قبل رفتن حموم هم برم.

1550 : عکاسی

این که آدم دلش بخواد چیزی باشه ، راهشو انتخاب کرده باشه. یه مدت مدام انجامش داده باشه دوست داشته باشه تمام عمرشو پاش بذاره هر کتابی که میخونه به خاطر اونه. اینقدر دوسش داره که بهترین ادم زندگیش به واسطه اون باهاش اشنا شده اما یه مدت انگار نشه هر کاری کنه به بن‌بست بخوره. شاید در مقایسه با بقیه هنوز هیچی نباشه. یعنی هیچی نیست انگار هیچ کاری نکرده. تنها کاری که ازش بر میاد کتاب خوندن هر کتابی رو به خاطر اون تموم میکنه به خاطر این که آدم بهتری باشه. ادم بهتری باشه خودشو بشناسه قدرت فهم و دانشش بیشتر بشه. اما تهش نتونه حتی عکساشو چاپ کنه یا حتی برای انتخاب عکسم وسیله اش از خودش نباشه. نه که اون آدم با دادنش مشکل داشته باشه فقط دلهره امانتی بودن تو مخش میره . و بعد چاپش احتمالا با تاخیر باشه. مثل همه چیز . اما خب  وقتی میبینم زمانی رو توی این یک سال حتی کم صرفش کردم اروم میشم. اگه گریه میکنم فقط برای این حس میکنم ازش دورم. یه دلتنگی وحشتناک برای مدتها پیش که تمام زندگیم فقط این بود. اما الان دغدغه هام بیشترن. نه من هیچوقت فراموش نمیکنم. هر کتابی که میخونم بهش فکر‌میکنم یادش میفتم ایده میگیرم . مهم نیست شاید حتی یادم بره مهم اینه برای اونه میدونم یه روز به وقتش خودشو نشون میده. تو دایره زندگی من نزدیک ترینها به من که مرکزشم پیوندی با عکاسی دارن. دیدن عکسام حتی عکسای خودم که بعضی وقتا با تمام دور بودنم میزنم به سیم اخرو پیش خودم میگم این دلخوشی نی چند ماه گذشته دوازده بار رفتی عکاسی همشو فکر میکنی عکاسیو تهشم همشون مزخرف شدن. فکر میکنم همشون بدن همشون. اما خب وقتی میبینم پیش خودم میگم ا‌نجوریم نیست اول راهی مگه همه عالین خوب هم توش پیدا میشه. عکاسی تنها فقط عکس گرفتن با یه وسیله برای من نیست. عکاسی تنها چیزی که احساس میکنم با وجود من همخونی داره.

گریه میکنم فقط برای این که نمیتونم مثل سال گذشته هر هفته هر روز اونجوری که باید انجامش بدم. اونجوری که میخوام. درگیر شدن باهاش. برای قبلا دلم تنگ شده. کاش این یه مورد مثل قبل میشد.

و حالا اشکام بند نمیان. کسی ببینتم فکر‌میکنه دیوونم اما چه میفهمن. اصلا باید فقط دیوونه بود تا فهمید.


تا آخر شب فقط عکسامو میبینم .

من شبیه زلزله زده هام. هنوز آوارهای یک سال گذشته جمع نشدن اما هنوز دنبالشون میگردم . چنگ میزنم. به چی؟ نمیدونم. اشک میریزم. بالاخره پیدا میشه. نشانه هارو باید دنبال کرد.

1478 : عکاسی : بار پنجم و ششم

پنجمین بار عکاسی رفتنم خیلی عکس نگرفته بودم. نتیجه انتخابم شد ۹ تا که خب کمترم میشه ولی الان حذف نکردم. یسری عکسا چند تاش کلا پرت بودن از کارم انگار میخواستم امتحان کنم و نا موفق بوده باشه.


ششمین بار خب تعدادش زیاد بود. جای جدید رفتم اما عکسام میشد گفت خوب بودن واقعا به نظر خودم.  



بهتر شدم تو دیدن عکسای خودم. انگار یه مدت انتخاب نکرده بودم نابود شده بدم. هرچند که بعضی عکسا واقعا دلم نمیخوادپاک کنم اما ربطی ندارم و دیلیت رو میزنم. از این که خب درست عکاسی نمیرم اما درگیرشم و بدون فکر‌کردن بهش نمیگذر‌نم احساس رضایت میکنم. هرچند که خب به فکرم میرسه یعنی یهو به نظرم. میاد همه عکسام بدن. اما حتی اگه اینجوریم باشه باز به خودم میگم باید انتخاب کنم تا بیشتر کار‌کنم ایرادامو بفهمم. عکسای بهتری بگیرم. رو خودم کار کنم. به نظر خودم از بار اول تا اینجا که دیدم عکسام بهتر شدن در مقایسه با هم. 


همین دیگه چشمو ببندم بیهوش شدم. 

1456 : مجموعه

فقط دارم سعی میکنم به خودم اعتماد کنم این که نظرم چی درسته. حتی برای خودم دلیلم میارم. حتی ممکن خودم خوشم نیاد. یا خیلی تابلو معلوم باشه جایی تو مجموعه نداره. امشب سریع نر بودم ام هنوز در حال جون کندن . خب از خودم توقع ندارم. هرچند که خیلی رویایی دلم میخواست انتخاب کردنم مثل استاد باشه. اما نیست. اصلا نیست صد رحمت به لاک پشت. چقدر به خودم بدوبیراه میگم به این شانس گندم که همیشه یه جای کارم باید بلنگه و بیژو خراب بشه. اخه خب لپ تاپم جزئی ز کاره اصلا رو نروم صفحه نمایش خوبه ها فقط من شاید دلم پیش اون بیژو بیچارست که تو کمد در حال خاک خوردن. به هر حال چاره ای نیست و بید بگم واقعا شانس اووردم همین هست. خب با دوربین خیلی سخت. اینجوری تونستم بخش بخش کنم روند کارمو ببینم. معلومم نیست چی بشه. خب این اولین مجموعه ام هست که خودم دترم ز بعد دانشگاه روش کار میکنم. سعی میکنم منطقی نگاه کنم. هرچند که ولی اولی اما دوست ندترم افتضاح باشه. حداقل از قبلم بهتر اگه بودم خوب بود. فعلا عکاسیم نمیرم گفتم اینا باید مشخص بشن بعدش. پشت گوش انداختنم خیلی خوبه یهوی میبینی ده سال گذشت هی روهم رو هم روهم کار انجام نشده. اصلا دلم نمیخواد ادم باید بدونه چیکارست چیکار میکنه کجای کار ضعفش چیه. از یسری سر به هواییام عصبی میشم. چند تا عکسم بود خیلی دوسشون دارم به خاطر نور پارک هر کاری کردم اون نوری که باید میشد نشد یعنی از این جدیدا بود نورش نمیدونم اصلاح اشکال داره یا نه. دوست ندارم نه تغییرا شاید یه ذره باشه شایدم پاک کنم ام فعلا نگه داشتم. خدا کنه خیلی داغون نشه. یه خورده استرس دارم. عکس خوب فکر‌میکنم داشته باشم اما عکس بدم هست. به یسری جزئیات باید نگاه کنم فردا. دفترمو در بیارم یادآوری کنم که چیکار کردم. به وقت اشتباه نکنم هرچند خیلی مونده. من میتونم. چقدر دیدن عکسای خودت سخته. و البته بی تجربگی. یه حسی بهم میگه گند میزنم اما باید بگم دهنشو ببنده. خب احتما تمرین مداوم ادمو بهتر کنه باید به خودم اعتماد کنم اگه حال نمیکنم پاک کنم. بسه دیگه چقدر حرف میزنی مائده. نمیدونم فقط نگرانم.  انگاز خیلی خیلی خوب نیستن خیلی معمولی باشن نمیدونم هیچ ایده ای ندارم اما باید راه بیفتم اینم جزئی ز عکاس بودن فرقی نمیکنه اماتور یا حرفه ای باید انتخاب کنم و مجموعه رو درست کنم. یاد میگیرم شاید طول بکشه. الان معلوم نمیشه. تازه باید چاپم بدم. هووووف همه این تو مخم. حالا مگه اروم میگیرم. باید بخوابم.فردا باید کتابو تموم کنم. اینم کتابش به ظاهر‌کم حجم ولی طول میکشه. 

1455 : بار سوم عکاسی (انتخاب)

دارم عکسامو میبینم. از سری سوم. خیلی جدی تر. تصمیم. ارم هی عقب ندازم هی اگه بین دو تا شک دارم سعی کنم یکی شو انتخاب کنم. البته اگه الان عکاسی میکردم احتمالا همون موقع عکاسی حواسمو جمع میکردم به یسری مسائل اما حالا اینا برا هشت ماه پیش.

شک افتاده به جونم. یعنی باید همینجوری پیش برم؟یا باید یه خورده بازترش کنم. ازاد تر. نمیخوام خیلی شنبه یک شنبه بشن. استاد میگفت حس همه عکسا یکی باید باشه. 

هنوز به ننیجه نرسیدم. اون موقع از کارم راضی بودم نمیگم عالی اما سعی کردم به یه چیزایی فکر کنم همون موقع مثلا از موضوعات قبلیم استفاده کنم. شاید چیدمانشون تغییر کنه ولی منظورم کل عکساست. 

شاید باید همه عکسایی که مطمئنم خوبنو انتخاب کنم بقیه رو پاک کنم یهو احساس میکنم همشون مزهرفن حتی عکسای قبلم.

ممکن اگه بازتر بزارمش نمیدونم این باز رو چجوری توضیح بدم اما کارم قوی تر بشه اما ممکنم هست شنبه یکشنبه بشه که اصلا دلم نمیخواد. 

نه خیلی بهم میریزه. نباید عکسا تکراری باشن اما خیلی هم نباید از اون چیزی که مد نظرم بود و هست خارج بشه. 

1444 : کتاب جدید : نوشتن مادام بواری

نمیدونم چی بخونم. میدونم یکی رو باید دست بگیرمو شروع کنم ولی خب یه عالمه مقاله مونده. میلم نمیکشه یعنی نمیدونم کدومو بخونم. دلم میخواد داستانی بخونم مثل بالزاک یا فلوبر که خب بالزاک پرومته اشو هنوز نخریدم رو مخم فکر میکنم باید اول اونو بخونم ببینم زندگیش چجوری بوده. توی لیست کتابمم اون اسمش هست اشتباه کردم نمایشگاه نخریدمش فکر‌کنم. به هر حال فکر‌کنم باید برم سراغ فلوبر. اول کتاب نوشتن مادام بواری ، گوستاو فلوبر ، ترجمهٔ اصغر نوری ، نشر نیلوفر هست. خب من از فلوبر هم تاحالا چیزی نخوندم خاک برسم واقعا با این سرعت پیش رفتنم که اینقدر عقبمو از این نویسنده ها که خیلی هستن هنوز نرسیدم بهشون ولی خب بریم ببینیم جریان چیه. بعدش کتاب  مادام بواری ترجمهٔ مهدی سحابی نشر مرکز رو میخونم و بعدشم عیش مدام فلوبر و مادام بواری نوشتهٔ ماریو بارگاس یوسا ترجمهٔ عبدالله کوثری نشر نیلوفر. هووووراااااا. فکر کنم واقعا دیگه مخم نمیکشید. به محض این که پول تو جیبیمو بگیرم میرم پرومته و بابا گوریو رو هم میخرم که بخونم کامل بشه. 

عکسامم باید جدی بشینم پاشون. خیلی وقت نگاهشون نکردم انگار ندونم چجوری باید عکسامو انتخاب کنم. فکر کنم فعلا یه انتخاب کلی باید داشته باشم بعد چاپ کنم مثل سر کلاس بعد انتخاب کنم برای توی مجموعه ام. 


چه جالب مترجم هم کتاب مادام بواری و عیش مدام رو با همین مترجم ها نام برده.